የቀድሞዉ ኦነግ የአሁኑ ኦዴግ (ODF) አመራሮች አቶ ሌንጮ ለታ፣ አቶ ሌንጮ ባቲ፣

የቀድሞዉ ኦነግ የአሁኑ ኦዴግ (ODF) አመራሮች አቶ ሌንጮ ለታ፣ አቶ ሌንጮ ባቲ፣ ዶ/ር ዲማ ነገዎ፣ ዶ/ር በያን አሶባ፣ ዶ/ር ሀሰን ሁሴን እና ሌሎች የሽግግር መንግስቱን ረግጠዉ ከሀገር ከወጡ በኋላ ለመጀመሪያ ግዜ ነገ ጠዋት 2፡00 ሰዓት ላይ አዲስ አበባ ይገባሉ፡፡ በቦሌ አለም አቀፍ አየር ማረፊያም ደማቅ አቀባበል ይደረግላቸዋል፡፡

Hoggantoonni ABO duraanii fi ADO ammaa guyyaa boorii barii sa’aatii lama irratti Finfinnee ni gahu jedhameetu eeggama. Haaluma kanaan,
1. Obboo Leencoo Lataa
2. Obboo Leencoo Baatii
3. Dr Diimaa Nagawoo
4. Dr Bayaan Asoobaa
5. Dr Hasan Husen fi kanneen biroo Finfinnee, Buufata Xiyyaraa Idiil Aduunyaa Boolee yeroo gahan simannaan akka taasiifamuuf bekkameera.

Kiyya Hararghe

በፍቃዱ ሞሮዳ እንደሚከተለው ገለጸ። ኣንቢቡት . Befekadu Moroda

በአንድ ወቅት የኦሮሞ ነፃነት ግንባር (ኦነግ) ብሬይን የነበሩት አምስት ሰዎች ወደፊንፊኔ እየሄዱ ነዉ፡፡ረቡዕ ይገባሉ ተብሎ ይጠበቃል፡፡

አቶ ሌንጮ ለታ (የኦነግ ዋና ፀሀፊ የነበሩ)

ዶ/ር ዲማ ናጎ (የኦነግ ሊቀመንበር የነበሩ)

ዶ/ር በያን አሶባ (የኦነግ ቃል አቀባይ የነበሩ)

ዶ/ር ሀሰን ሁሴን (የኦነግ አመራር አባል የነበሩ)

አቶ ሌንጮ ባቲ ( የኦነግ ቃል አቀባይ የነበሩ)

እነዚህ ሰዎች ፈረንጅ ሀገር ሊያኖራቸዉና እንጀራ ሊያበላቸዉ የሚችል እዉቀት የላቸዉም፤ ለኢትዮጵያ ፖለቲካም ሆነ ለኦሮሞ ጥያቄ አላዋቂዎች ናቸዉ፤ ሕዝቡን ሸጠዉ የተቀማጠለ ኑሮ ለመኖር ነዉ ወደሀገር ቤት የሚገቡት… ሊባሉ ይችላሉ፡፡ እየተባሉም ናቸዉ በአንዳንዶች፡፡ ‹‹ ሆድ ሲያዉቅ ዱሮ ማታ…›› እንዲሉ፡፡

ወዲህም አለ፡፡ የኢሕአዴግ አገዛዝ ‹‹ምን የተለየ ነገር በተግባር አሳይቶ፣ ምን ለዉጥ መጥቶ ነዉ ዘልሎ የተገባዉ? ›› የሚሉ ገራገር መሳይ ጥያቄዎችም አሉ፡፡
አባዜዬ እንደሚነግረኝ፣በእብዶች አዋጅ በአሸባሪነት ከተፈረጁት በኦቦ ዳዉድ ኢብሳ ከሚመራዉ ኦነግና ከአርበኞች ግንቦት ሰባት በስተቀር ወይም በፍርድ ቤት የወንጀል ክስ ተመስርቶባቸዉ የመያዣ ትዕዛዝ ከወጣባቸዉ በስተቀር ስም ጎዝጉዞ በየስደቱ ዓለም መንቀሽረር ላይ ያለዉ ሁሉ ወደሀገሩ ቢገባና ቢታገል ምን አለበት? ባይታገልስ? የሰላም ኑሮን በሀገሬ ልኑር ቢልስ? ማን ነን እኛ በግለሰቦችና በቡድኖች የግል ዉሳኔ ላይ ጣት ለመቀሰር የሞራል ሥልጣን ያለን?

እነዳዉድም ሆኑ እነብርሃኑ የጦርነት ሱስ ኖሮባቸዉ ወይም መሞት አምሯቸዉ ጫካ /በረሃ አልገቡ፡፡ በሰላማዊ መንገድ ፍላጎታቸዉ መሰማት፣ ጥያቄያቸዉ መደመጥ ባለመቻሉ ነዉ ሌላ አማራጭ (ምናልባትም አደገኛ አማራጭ) ዉስጥ የገቡትና መከራቸዉን የሚያዩት፡፡

ሌላዉ ግን ከዉጪ ምን ይሠራል? ትንሽ ቀዳዳ ከተገኘች በዚያች ሸልኮ በመግባት ዕድሎችን ማስፋት፣ የተገለሉትም ወደክብ ጠረጴዛ የመጋበዝ ዕድል በሚያገኙበት ጉዳይ ላይ መደራደር፣ መሟገት… ይጠበቅባቸዋል፡፡ እነመረራ ጉዲና የትኛዉ ምቹ ነገር ተዘጋጅቶላቸዉ ነዉ ዋጋ ሲከፍሉ የኖሩት? አሁንም ለመክፈል የተዘጋጁት? ወጣት የሕዝብ ልጆች ደረታቸዉንና ግንባራቸዉን ለጥይት፣ እጃቸዉንና እግራቸዉን ለእስራት እየሰጡ ያሉት ‹‹ምቹ ሁኔታ›› እስኪፈጠርላቸዉ መጠበቅ ጠፍቷቸዉ ነዉ? ያለትግል የሚገኝ ምቹ ሁቤታ አለመኖሩን፣ ትርጉም ያለዉ ትግል ማድረግ ደግሞ በሕዝብ ዉስጥ ሆኖ መሆኑን በማመናቸዉ እንጂ፡፡

ሁሉ ነገር አልጋ በአልጋ ሆኖ፣ መንግሥት በየፈረንጁ ሀገር እየዞረ በተቃዋሚዉ እግር ላይ እየወደቀ ለምኖ፣ በሀገሪቱ ዉስጥ ከሰማይ የወረደ ነፃነትና ዲሞክራሲ ሰፍኖ፣ ከቦሌ እስከ ቤተመንግሥት ቀይ ምንጣፍ ተነጥፎ… አቀባበል እስኪደረግላቸዉ የሚጠብቁ ካሉ እነርሱ ፖለቲከኞች ሳይሆኑ ቴአትረኞች ናቸዉ፡፡

ይልቅስ አቃቂር ማዉጣቱን፣ ሰበብም መደረቱን ትተን ወደሕዝባችን እንሂድ፡፡ ትግሉ ሀገር ቤት ይግባ፡፡ ሀገር ቤት ዋጋ እየከፈሉ ያሉትን በአቅማችን ሄደን እናግዝ፡፡
የኦሮሞ ዲሞክራሲያዊ ግንባርን ተከትለዉ፣ በጄኔራል ኃይሉ ጎንፋ፣ በጀኔራል ከማል ገልቹ ፣ በአቶ ገላሳ ድልቦ የሚመሩ የኦሮሞ ድርጅቶችም በቅርቡ ወደሀገር ገብተዉ ከእነመረራ ጉዲናና ለማ መገርሳ ጋር ተቀምጠዉ ቡና እንደሚጠጡ ተስፋ ይደረጋል፡፡
በትጥቅ ትግል ጎራ መስዋዕትነት እየከፈሉ ያሉ ወንድሞቼና እህቶቼም ለሠላማዊ ትግል ከቤተሰቦቻቸዉ ጋር በሠላም የሚገናኙት ጊዜ ሩቅ እንደማይሆን ተስፋ እያደረግን፣ እስከዚያዉ ግን ሀገር ቤት ካሉት ጋር ግንኙነትን በመፍጠር ወይም የተፈጠረዉን በማጠንከር እንደሚሰሩ እናስባለን፡፡ ሁላችንም የምንናፍቀዉን ቀን፣ የምንናፍቃትን ሠላምና ነፃነት የሰፈነባትን ሀገር የምናይበት ጊዜ ሩቅ አለመሆኑን ብናስብ ምን ይለናል? ከመወነጃጀሉና ከአቃቂሩ ይልቅ፡፡ ወደሀገራቸዉ እየገቡ ላሉት የሠላም መንገድ ይሁን፡፡ ውጭ ለቀሩትም ሆነ ለአገዛዙ ሥርዓት ሰዎች ድፍረትንና ቅን ልቦናን ይስጥ፡፡

እስቲ በጎ በጎዉን እናስብ፡፡

አይጎዳንም፡፡

ለዛሬዉ አሜን!


Compassion to All who deserve it, not to a select Few (and to the undeserving)

Tsegaye Ararssa
========
One of the things we have argued for for a long time was that the country needs a compassionate governance–especially in the immediate context and aftermath of the crisis.

Gestures of compassion and of solidarity with those suffering from all forms of injustice and direct political violence (eviction, displacement, abuse and humiliation by administrators, brutality and torture by armed officers, etc) would go a long way to heal wounds, old and new.

In this spirit, we saluted the new PM’s good will visits here and there and appreciated his rhetoric of affect (love, forgiveness, reconciliation, etc).

And that is as it should be (although, again, this is a work more suitable, constitutionally, to the office of the Head of State rather than that of the Head of Government).

The PM’s trip to Saudi Arabia to have the business tycoon released (and to stop by the sick young lad on the way, and then to go on to ask the return of 1000 jailed Ethiopians incidentally) makes us question the motive behind these gestures of compassion.

In the light of his neglect of the tons of suffering close to his palace (which he seems to have chosen to ignore at convenience), his gestures may as well be an abuse of compassion at best or a flagrant act of hypocrisy at worst.

If he truly believes in compassionate governance (as we believe he should), then why is he not extending the same gestures to:

1. the people who are evicted by the Liyyu Police and are now being resettled in and around Finfinnee (eg. in Buraayyuu, Dukam, Moojoo, etc)? Their suffering is getting worse by the day, and yet they never seemed to grab his attention.

2. the victims of MIDROC emissions in Shaakkisoo? Pending the investigation needed to verify the cause of the deformities and disabilities, it may be too early to fix blame, I understand. But the suffering is palpable whatever the cause. Is their suffering any less pressing than that of the young lad in Saudi Arabia?

3. tens of thousands of political prisoners still languishing in the jails and detention centers in Oromia and in the wider Ethiopia? Are the rights of these prisoners any less important, or are they any less human than, those whom he seeks to have released from the jails of neighboring countries (such as the Sudan, or Saudi Arabia)?

Similar questions can be asked about the gestures of reconciliation and forgiveness.

In stead of making cheap promises to (do the legally impossible and) pardon President Mengistu Hailemariam and other “Red Terror” convicts, why does he hesitate to release political prisoners who have spent decades in Oromia’s prisons?

In stead of, or prior to, making empty pronouncements calling for negotiation with armed opposition political parties such as OLF, why doesn’t he take concrete measures to start a sustained inclusive dialog with legal opposition parties at home–especially if he seeks to initiate consensus building towards a democratic transition?

In stead of making another empty pronouncement expressing his wish to have OMN and ESAT move their headquarters to Finfinnee, why doesn’t he take concrete measures to remove the oppressive rules and regulations that constrained press freedom in the country? Why doesn’t he free the media in the country from repressive laws and practices? Why doesn’t he guarantee journalistic independence of mind right there?

These are just few examples of platitudes about compassion, reconciliation, and forgiveness.

Rhetorical excesses from such populist leaders are only expected, and even tolerable to an extent. But to turn these into a mode of governing is to indulge in abuse of the noble notions of compassion, forgiveness, and reconciliation.

And there is a name for this sort of abuse: it is hypocrisy.

#Compassinto2All